ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง.. มีเพื่อนต่างเพศอยู่คู่หนึ่ง เป็นเพื่อนที่รักกันมาก
ฝ่ายชายจะเดินไปส่งฝ่ายหญิงที่บ้านเสมอทุกวัน  เวลาผ่านไป จนทั้ง สองอยู่ มหาวิทยาลัย
ฝ่ายหญิงเริ่มไปแอบชอบ ผู้ชายคนนึง และได้ถามเพื่อนชายว่า "นี่ เธอ ว่า เค้าเหมาะกับเราไหม"
"เค้าก้อ หล่อดีนะ นิสัยก็ดีด้วย " "เหรอ! อืม อยากให้เค้ามานั่งอยู่ข้างๆ เราจังเลยเนอะ"
ต่อมาไม่นาน หญิงสาวก็ได้เป็นแฟน กับผู้ชายคนนั้นจริงๆ วันนึงหญิงสาวบอกกับ เพื่อนชายของตนว่า
"นี่ เธอ ไม่ต้องมาส่งเราทุกวันแล้วแหละ ตอนนี้เค้าจะมาส่งเราแล้ว เราไม่อยากให้ เค้าเข้าใจ ผิดน่ะ"
"อืม" ฝ่าย ชายตอบรับ และเขาก็ไม่ได้ไปส่งหญิงสาวอีกต่อมาหญิงสาวเกิดทะเลาะกับแฟน ของตน
จึงมาปรึกษาเพื่อนชายว่า "เธอ! เด๋ว นี้เขาไม่ค่อยสนใจเราเลยแหละ เธอว่า... เราจะทำอย่างไร ดีหล่ะ!"
"ก้อ เธอ ยังรักเค้าอยู่หรือป่าวหล่ะ" ฝ่ายชายถาม "ก้อรักสิ และก้อรักมากด้วย"
"ถ้าอย่างนั้น ก็มอบความรักให้เขาต่อไปสิ ก้อเธอรักเค้านี่หน่า" "อืม ม" หญิงสาวทำตามคำแนะนำของเพื่อนชาย
หลังจากนั้น ... วันหนึ่ง ระหว่างที่เพื่อนชายหนุ่ม เดินกลับบ้าน เค้าเห็นหญิงสาวนั่งร้องไห้อยู่ข้างทาง
"เธอ เป็น อะไรหน่ะ ทำไมถึงร้องไห้ มีอะไรให้เราช่วยไหม" "เค้าไม่ รักเราเลยหล่ะ เขาเปลี่ยนไป เด๋วนี้เขาไม่เคยมาส่งเรา ที่บ้านเลย"
"แล้วเราจะ ช่วยอะไรเธอได้บ้างหล่ะ"ช่วยอยู่ กับเราซักพักได้ไหม?" หญิงสาวร้องขอ“ก้อได้ซิ! ทำไมจะไม่ได้หล่ะ”
ทั้งสองได้นั่งอยู่ด้วยกัน โดยไม่พูดจาอะไรกันเลย ในที่สุดหญิงสาวก็เอ่ย ขึ้นมาว่า
"เราควรจะ ทำอย่างไรดี เธอจะช่วยบอกเราได้ไหม ว่าเราควรจะทำอย่างไรดี" "เธอยังรัก..เขาอยู่หรือป่าวหล่ะ"
"รักสิ เรา รักเค้ามากเลย แต่เค้า ไม่รักเราเลยนี่หน่า" หญิงสาวร้องไห้โฮ "แต่เธอก็รัก..เขาไม่ใช่เหรอ"
และชายหนุ่มก็ไปส่งหญิงสาว ที่บ้านอย่างที่เคยทำมาแต่ก่อน "ถ้า เมื่อไหร่...ก็ตาม ที่เธออยากให้เรามาส่งเธอที่บ้าน อย่าลืมเรียกเนะ"
"อืม" และ หญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไปต่อมาวันหนึ่งชายหนุ่มได้ รับโทรศัพท์จากหญิงสาว
"เราไม่ไหวแล้ว ช่วยมารับเราที" เสียงของหญิงสาวดูช่าง อ่อนล้า และหมดกำลัง
เธอกำลังร้องไห้อย่างฟูมฟายอยู่ ชายหนุ่มได้ไปหาเธอและพาเธอมาส่งบ้าน เธอยังคงถามชายหนุ่มนั้น เหมือนที่เคยถามมา ...
"เราจะทำอย่างไรต่อไปดี เราไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว..ดูยังไงๆ เขาก็เหมือนไม่ได้รักเราเลย” "แล้วเธอเลิก รักเค้าแล้วเหรอ"
"ป่าว! เรา ยังรักเค้ามาก เรายังรักเขาอยู่เหมือนเดิม" "งั้นก็ เหมือนที่เราเคยพูดไว้ จงรักเขาต่อไป..แม้มันจะเจ็บบ้างก็ตาม
เพราะมันไม่สำคัญหรอกว่า เขาจะรักเธอไหม..? แต่ถ้าเธอยังรักเขา เธอก็คงทำได้แค่เพียงรักเขา...และจงรักเขาให้มากกว่าเดิม
เพื่อแสดงให้เขารู้ว่าเธอรักเขามาก และก็ไม่เคยเปลี่ยนแปลง มีแต่เพิ่มมาขึ้น" อือ ม..แล้วหญิงสาวก็เดินขึ้นบ้านไป
และในที่สุดวันที่เธอเรียนจบก็มาถึง เพื่อนชายหนุ่มของเธอมาแสดงความยินดีกับเธอ
เธอรู้สึกแปลกใจมาก ที่เพื่อนชายหนุ่มของเธอ ยังเรียนไม่จบ เธอถามเขาว่า ทำไม..?
ชายหนุ่มตอบว่า เขาขี้เกียจไปหน่อย ทำให้เขาต้องเรียนซ้ำวิชาหนึ่งจึงยังเรียนไม่จบ

หญิงสาวแปลกใจ เพราะตลอดมา ชายหนุ่มคนนี้เป็นคนขยัน แต่ก็ไม่ได้เซ้าซี้อะไรต่อ..
และต่อมาไม่นานแฟนของหญิงสาวก็ได้มาขอเธอแต่งงานเนื่องด้วยเห็นถึงความรักที่หญิงสาวมีให้
หญิงสาวจึงได้ไปชวนเพื่อนชาย เพื่อให้มางานแต่งของเธอ "เราไม่ว่างจริงๆ เราติดธุระน่ะ! ขอโทษด้วยนะ"
เพื่อนชายตอบเธอด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา หญิงสาวโกรธและเสียใจที่เพื่อนชายไม่ยอมมางานแต่ง จึงวางหูกระแทกไป
แต่หญิงสาวก็ต้องประหลาดใจ เมื่อวันที่เธอแต่งงาน ชายหนุ่มได้มาปรากฎตัวก่อนที่งานแต่งจะจบลง
"ยินดีด้วยนะ เรามาแล้วหล่ะ" หญิงสาวดีใจมากที่เห็นเพื่อนชายของเธอมา
ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงช่วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม เธอรู้สึกมีความสุขมาก ถึงกับกลั้นน้ำตาไม่ให้มันไหลออกมาไม่ได้
และเพื่อนชายก็พูดว่า เธอมีอะไรให้เราช่วยไหม..? ยิ่งทำให้เธอร้องไห้หนักกว่าเดิม..
ต่อมาหญิงสาวก็มีความสุข กับชีวิตแต่งงานของเธอ จนไม่มีเวลาได้ติดต่อกับเพื่อนชายอีกเลย

จนวันหนึ่งหญิงสาวได้ทะเลาะกับสามีของตน หญิงสาวไม่รู้จะไปปรึกษาใคร จึงนึกถึงเพื่อนชายขึ้นมา
แม้ว่าหญิงสาวจะโทรไปหาเท่าไหร่ก็ไม่สามารถติดต่อกับชายหนุ่มคนนั้นได้เลยเธอจึงโทรไปหาเพื่อนของชายหนุ่มคนนั้น
เพื่อนของชายหนุ่มเล่าว่า ชายหนุ่มเป็นโรคร้าย เขาไม่สามารถไปไหนได้ ตอนนี้รักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาล... มาร่วมหลายเดือนแล้ว
หญิงสาวตกใจมาก ถามว่า..เขาเป็นอะไร? เพื่อนชายหนุ่มบอกว่า อาการเขากำเริบ เพราะวันที่ชายหนุ่มต้องมาผ่าตัด
ชายหนุ่มดัน ...หายตัว ไปเฉยๆ โดยไม่มีใครรุ้และเพื่อนของชายหนุ่ม ก็ยังบอกอีก ว่า ..."มันเป็นนิสัยเสียของมันหน่ะ
มันชอบหายตัวไปไหนก็ไม่รู้ ในช่วงเวลาสำคัญๆ คราวที่แล้วตอนสอบไล่ มันก็หายตัวไปจากห้องสอบเฉยเลย
ม่รู้มันหายไปไหน..ถามใคร ก็ไม่มีใครรู้” หญิงสาวตกใจมาก เลยขอที่อยู่ของโรงพยาบาลที่ชายหนุ่มรักษาตัว

หญิงสาวไปเยี่ยมชายหนุ่มที่โรงพยาบาล เมื่อเปิดประตูเข้าไป ก็ต้อง ตกใจ ! ชายหนุ่มที่เคยดูแข็งแรง กับผอมซูบ ไม่มีแรง
เมื่อชายหนุ่มเห็นเธอก็ดีใจ ทักทายเธอเป็นการใหญ่ "เป็นอย่างไรมั่ง ไม่เจอกันตั้งนานเลยน่ะ"
หญิงสาวนิ่งเงียบซักพัก น้ำตาหญิงสาวก็ไหลออกมา "อ้าวร้องไห้ทำไมหล่ะ เธอหน่ะ ไปทะเลาะกับแฟนมาอีกแล้วเหรอ
จะให้เราช่วยอะไรไหม...? แต่เราก็คงจะแนะนำเธอไม่ได้เหมือนเดิมนะ"หญิงสาวเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วก็บอกกับชายหนุ่มว่า
“วันที่เธอ มารับเราเป็นวันสอบไล่เธอใช่ไหม..?" ชายหนุ่มทำหน้าตกใจและไม่กล้าพูดอะไรทั้งสิ้น กลับนิ่งเงียบไป
หญิงสาวจึงพูด ต่อ... "และวันที่ เธอต้องผ่าตัดใหญ่ เธอกลับมางานแต่งงานของเราใช่ไหม..?"
ชายหนุ่มไม่รู้จะพูดอะไรอีกแล้ว กลับนิ่งเงียบกว่าเดิม หญิงสาวเข้าไปกอดชายหนุ่ม แล้วพูดด้วยน้ำเสียงสั่น ๆ
"ตลอดเวลา เรารักแต่คนอื่น มองแต่คนอื่นเรากลับไม่รู้เลยว่าเธอรักเรามากแค่ ไหน
เรารู้สึกเสียใจจริงๆ ที่ ไม่ได้รักเธอมากกว่านี้" ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มแล้วก็บอก หญิงสาวด้วยเสียงอันแผ่วเบาว่า
"เราบอกเธอ แล้วไง..ถ้าเรารักใครสักคน เราก็ต้องรักเขาให้มากๆ และมากขึ้นกว่าเดิมมันไม่สำคัญหรอก..ว่าเขาจะรักเราหรือไม่
มันสำคัญแค่เพียงว่า..เรายังรักเธออยู่หรือเปล่า แค่เราสามารถช่วยเธอได้ นั่นมันก็เป็นความสุขของเราแล้ว
ต่อให้เราจะเจ็บสักแค่ไหน..เราก็ยังรักเธอต่อไป และไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง.. หญิงสาวรู้สึกเสียใจมาก

นั่งร้องไห้โฮ...อยู่ที่ตักของชายหนุ่ม ชายหนุ่มจึงพูด... ขึ้น ว่า
"ถ้าเราหาย เมื่อไหร่... เราจะไปส่งเธอที่บ้านอีกนะ"

ก่อนอื่นก้อ  HaPpY NeW YeAr น้าทู๊กคน

แล้วเพื่อนๆไปเที่ยวกานมามั่งอะ กุนี่โครตเซง

เรยคับพี่น้อง น่าเบื่ออะ มะค่อยมีไรทำ

ส่วนใหญ่ ที่ถามๆดูก้อมีแต่คนบอกว่า ปีใหม่นี้น่าเบื่อ...

เพื่อนที่ม.ก้อกลับ ตจว. กานหมด เซงเรย เฮ้อออ

ปล.โยวกังแม่งเวลขึ้นยากชะมัดเรยเว๊ย

ปล.เพื่อนที่ บ.ก. คิดถึงมากมาย

ปล.ไอแนนไอเวงปีใหม่อะกุชวนไปดูหนังก้อม่ายยอมไป  เอิ๊กๆ

ปล.เมี่ยง กุอยากไปบ้านเมิงมาก

ปล.ปิดเทอมไปเที่ยวทะเลกาน

ปล.ฮี้ฮิ้ววววววววว  โนฟิล โบกไสว

 อิจฉูๆๆๆๆๆๆ

เพื่อนๆว่ะ ปิดเทอมกานหมดแล้วอะ

แม่งกุยางไม่สอบเรย ไอแนนแม่งก้อสอบเสด

วันที่19นี้ละ ส่วนไอเราก้อเพิ่งเริ่มสอบวันที่19

555555+เออแล้วปิดเทอมนี้จะไปเที่ยวไหนกาน

ดีวะ กุปิดเทอมแค่4วันเองว่ะ กุว่างแค่วันที่กุหยุดสอบอะ

ก้อมีวันที่21,22,23,25,26,28,29 ถ้าจะไปไหนกาน

ก้อกรุนาไปวันที่กุหยุดนะเว๊ย กุยอมไม่อ่านหนังสือ เพื่อไปเที่ยว

กะพวกเพื่อนๆเรยนะเนี่ย แต่บอกไว่ก่อนว่า มู๋กะทะอ่ะ ไม่เอา

แล้วนะ กินจนหน้ากุจะคล้ายมู๋เข้าไปทุกวันแล้ว อิอิ ไดโดม่อน

ก้อไม่เอานะเบื่อแล้วว่ะ Hot Pot ก้อไม่เอานะแม่งเปลืองตังว่ะ

 กุว่าไม่ต้องไปเรยดีมะ55555+  อะว้อเว่นเว๊ยยยยยยย

เออไอเมี่ยง ไอคิงออกความเหนว่าให้เมิงอะจัดไปเที่ยวทะเล

กานดีก่าซึ่งกุเหนด้วยกุก้ออยากไป ไปเหมือนคราวก่อนก้อดีอ่ะ

ไปพัทยาอะ สนุกดี ถ้าเมิงเหนด้วยก้อรีบๆนัดวันมาเรย กุพร้อมเสมอ

แต่กุว่านะเราไปตอนวันเกิดอ.กิ๊ก กานดีก่า ถือโอกาสรวมตัวกัน

พร้อมทั้ง อ.และลูกศิษย์ ดีมะดีมะ

เออนี่นี่นี่ กลุ่มพวกเราอะไม่ได้ถ่าย Fotome กานนานละ กุว่าปิดเทอม

ไปถ่ายกันเหอะไม่ได้สนุกด้วยกานมานานละ กุพูดเหมือนพ่อกุ

เปนคนผลิตเงินเองเรยว่ะ555+ มีโปรมแกรมไปเที่ยวเยอะเหลือเกิน

อิอิ แต่...พูดถึงเงินแล้วก้อเสร้าจาย เมื่อวานเงินหายไปพันนึง

โครตสียดายเรยว่ะว่าจะเอาไปซื้อบัตรแฟต แล้วทีนี้กุจะเอาตังที่ไหนไปซื้อวะเนี่ย

เซงชิหายเรยแม่งเอ็ยยย มีแต่เรื่องซวยๆ (จบ)

    ส่วนไอแนนกุไม่รุจะปลอบเมิงยางไงนะ กุบอกเมิง

ได้คำเดียวว่ามีอะไรก้อโทมาหากุละกาน ทุกปันหามีทางออก

ไม่ไช่ทุกทางออกมีแต่ปันหานะเว๊ยย

    ส่วนไอโหน่ง เมิงก้อเปนผุโชคดีอีกคน ที่เจอเรื่องซวยๆ

เหมือนกุกะไอแนน(ตอกย้ำ)555+ ขอให้เมิงรุไว้ว่าเพื่อนๆเปนห่วง

เมิงนะ ถึงยางไงกุก้อร๊ากกเมิง เพราะเมิงคือพระคุหมั้นกุ555+

เมิงก้ออย่าเครียดมากนะก้อแค่คนคนเดียว อย่าไปไส่ใจ ถ้าเมิงเครียดมาก

ล่ะก้อ กุกะเมิงก้อจะไประเบิดความเครียดกานที่งานแฟตเอาให้ลืมปายเรย

หรือไม่ก้อไปดื่มให้ลืมเทอกานดีก่า ก๊ากกก.......

    ปล.คิดถึงอาจาร์ยกิ๊กกกกก ม๊ากมากเช่นกัน

    ปล.แนนกะโหน่ง กุเปนกำลังใจให้เสมอ

    ปล.กุคิดถึงเมิงนะ โนฟีลกะโบกไสว....ก๊ากากมาก

อยากบอกเพื่อนๆว่าขอบคุนมากที่โทมา HBD กานอ่ะ

ไอหมวย ไอเมี่ยง ไอ้แนน หลินซัง ไอแอท ไอ้นัท น้ามเยน

ไอ้ปุ๋ย มู๋อัน ไอ้บอม ไอ้แนท ไอ้ตูน ฮะโหน่ง ไอ้แนท ไอ้ฝน ไอ้ออย

ไอ้บิ๊ก และอีกหลายๆคนขอบคุนมากๆ ซึ้งมากจะร้องแล้วเนี่ย 555+

และขอบคุนเพื่อนE2มากๆ ไอ้คุนบอยโทมา HBD

เที่ยงคืนเป๊ะเรย ขอบคุนมากๆเรย ต่อด้วยไอ้กอล์ฟ

และอีกคนที่ทำเซอร์ไพท์ กุประทับจายมากอะ

นั่นก้อคือไอ้เมย์ แม่งโครตเนียนเรย ซื้อเค็กมาให้

พอเรียนจบคาบ แม่งปิดไฟ จุดเทียน

 ร้องเพลง HBD ให้ กุงงเรยอะ  แม่งเนียนมาก

แม่งบอกว่าแม่งเอาเค็กไปแอบไว้หลังห้อง กุไม่รุเรื่องเรย

เปนอารัยที่เซอร์ไพท์มาก ขอบคุนเพื่อนๆที่มา HBD ให้

ไม่ว่าจาเปน ปัทม์ เบนท์ บอย อ้น มอน ต็อก เมย์ เพื่อน

 ปุ้ย แร๊ค คอน บลู เปรี้ยว เปียว และอีกหลายๆคนที่

จำชื่อไม่ได้ เหอะๆ เวงกำ ส่วนเพื่อนรักกุไอ้แนน

แม่งซื้อแหวนมาให้กุ แม่งสลักตรงแหวนว่า

แนนรักแป้ง โฮยยยย กุจะอ้วกแตก แต่แหวนที่มันให้อะ

กุชอบมากๆเรย แต่....ไม่น่าเร๊ยย มีคำว่าแนนรักแป้ง

ไม่ไหวว่ะเหอะๆ และก้อขอขอบคุนพี่ใหม่มากๆ

ที่อวยพรให้ เราดีจายโครตๆเรยอ่ะ อิอิ ส่วนเพื่อนๆ

อีกกลุ่มหนึ่งที่ขาดไม่ได้ก้อคือ ไอ้บรีส ไอ้แบงค์

ไอ้เอ็ม ไอ้ตั้ม ไอ้คิว ฯลฯ ขอบคุนพวกมึงทั้งหลาย

มากๆเรย จำวันเกิดกุไม่ได้ซักคน ดีเจงๆไอ้พวกนี้ 555+

เอาล่ะเด๋วมาดูกรานว่ามีครายเกิดเดือนนี้กานบ้าง

เด๋วจะเขียนไว้เป็นอนุสรณ์ในสเปชละว่ามีวันเกิดครายบ้าง

  ในเดือนนี้เริ่มจากท่านแม่ก่องเรย(13 ก.ย)รักแม่น้า จุ๊ฟฟๆ

เอ็กพี่ช้าน(19ก.ย)พี่อ็อฟพี่ช้าน(14ก.ย)เอิมน้องช้าน(4ก.ย)

  อิมหลานช้าน(6ก.ย)อาศรี(6ก.ย)เมี่ยงเพื่อนม.ปลาย(13ก.ย)

บีเพื่อนม.ปลาย(22ก.ย)ผึ้งเพื่อนม.ปลาย(10ก.ย)แนนผอมเพื่อนม.ปลาย(19ก.ย)

  กีเพื่อนม.ปลาย11ก.ย)กันเพื่อนม.ต้น(27ก.ย)หลินเพื่อนม.ต้น(28ก.ย)

แอ๊ปเพื่อนม.ต้น(21ก.ย)เบลเพื่อนม.ต้น(13ก.ย)กิ๊ฟเพื่อนประถม(7ก.ย)

  ติเพื่อนประถม(18ก.ย)อ้นเพื่อนที่ม.E2(14ก.ย)

พี่เอวงสิบล้อ(18ก.ย) เฮ้อ...หมดซะทีเยอะเจงๆ

ถ้าเกิดว่าข้าเจ้าลืมใครไปก้ออภัยให้ข้าเจ้า

  ด้วยนะค๊าฟ  สุขสันต์วันเกิดทุกคนเว๊ยยยยยย โชคดีมีชัย 

  มีอาไรจะเล่าให้ฟังเรื่องหน้าแตก

วันนี้ไปมหาลัยมา เข้าเรียนตอน

  บ่ายโมงครึ่ง ไปถึงประมาณ บ่าย

สองโมงครึ่ง เจอเพื่อนนั่งอยุป้าย

  รถเมล์ เลยถามว่า เฮ็ยไม่เข้า

เรียนหรอ เพื่อนตอบว่าเค้าเลิก

  เรียนกันหมดแล้ว เค้าสั่งงาน

แล้วปล่อยกลับบ้านแล้ว แม่งหน้าแตก

  เรย ไม่รุจาไปทำไมฟะเนี่ยกุ555+

เออวันนี้วันเกิดบี สุขสันต์วันเกิดนะบี

  ไม่ค่อยเจอเมิงเรยว่ะบี อย่าน้อยใจนะ

ที่กุม่ายโทปายแฮปเมิง เอาไว้ให้เมิง

  มาเปิดดูสเปชกุละกานเว๊ย ...เออช่วงนี้

รุสึกว่าไอหมวยกะไอแอ็ดแม่งไม่

  ออนเอ็มเรย กุรุว่าพวกเมิงใกล้สอบละ

ไว้หลังสอบเจอกานเว๊ยเพื่อน....กิ๊กกี้ว

    คิดถึงเพื่อนๆที่บางปะกอกทุกคนเรย ไม่มีเวลาเจอกานเรย

เดือนนี้เปนเดือนที่มีวันเกิดของคนหลายคน คือแม่ช้าน

   พี่ช้าน น้องช้าน และเพื่อนของช้าน ไอ้เมี่ยง ไอ้บี

 และอีกหลายๆคน อิอิ แต่เพื่อนกุจาลืม

เปล่าว๊าว่าเดือนนี้ก้อเปนวันเกิดของ.... เหมือนการ

 เฮ้อ... เพื่อนใหม่ตอนนี้ก้อดี แต่มีเรื่องใน

กลุ่มเล็กน้อย เซงโครต เทอมหน้าคงจะย้ายกลุ่มกาน

    หมด แยกกันดีก่าคงจะดีขึ้น สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด

คิดเพื่อนในกลุ่มทุกคน คิดถึงเทอเสมอ...โนฟิล

     และคิดถึงอาจารย์กิ๊กม๊าก มาก....จุ๊ฟฟ  จุ๊ฟฟ